Farby do drzwi zewnętrznych i okien to produkty przeznaczone do renowacji oraz zabezpieczania stolarki pracującej w zmiennych warunkach atmosferycznych. W tej kategorii kluczowe znaczenie ma odporność na wodę, promieniowanie UV czy zmiany temperatury. Drzwi i okna, szczególnie drewniane, stale rozszerzają się i kurczą pod wpływem wilgoci oraz temperatury, dlatego powłoka musi być nie tylko twarda, ale również odpowiednio elastyczna.
W asortymencie tej kategorii podstawową rolę pełnią emalie alkidowe, takie jak Dekoral Emakol i Dekoral Emakol Strong. To produkty tworzące zwartą, gładką i odporną powłokę nawierzchniową, dobrze sprawdzającą się na drewnie oraz odpowiednio przygotowanym metalu. Dzięki dobrej rozlewności pozwalają uzyskać estetyczne wykończenie na skrzydłach drzwiowych, ramach okiennych, ościeżnicach, okiennicach i elementach stolarki zewnętrznej.
Emalie alkidowe są szczególnie praktyczne przy renowacji starszej stolarki. Pozwalają odświeżyć kolor, zabezpieczyć powierzchnię przed wnikaniem wilgoci i poprawić odporność elementów narażonych na dotyk, deszcz, śnieg, słońce oraz zabrudzenia eksploatacyjne. Klasyczne odcienie, takie jak mahoń, orzech jasny czy brąz, dobrze pasują do tradycyjnych drzwi i okien drewnianych, natomiast biel, popiel, czerń oraz warianty matowe i z połyskiem pozwalają dopasować stolarkę do bardziej współczesnych realizacji.
W przypadku otworów okiennych i drzwiowych warto rozróżnić samą stolarkę od powierzchni wokół niej. Drzwi, ramy i okiennice wymagają emalii do drewna lub metalu. Natomiast wewnętrzne glify, wnęki okienne i fragmenty ścian wokół stolarki można wykańczać farbami emulsyjnymi do wnętrz, np. z serii Cieszynka, jeśli są to podłoża tynkowane, gipsowe lub mineralne.
Farby z tej kategorii stosuje się przede wszystkim do odnawiania i zabezpieczania stolarki drewnianej oraz metalowej. Typowe zastosowania obejmują:
Przy drzwiach zewnętrznych bardzo ważna jest odporność na uszkodzenia mechaniczne. Skrzydło drzwiowe jest regularnie dotykane, przecierane, narażone na uderzenia, zabrudzenia i kontakt z wodą opadową. Emalia alkidowa tworzy powłokę, którą można czyścić i która dobrze sprawdza się na powierzchniach użytkowych.
W przypadku okien znaczenie ma również dokładność aplikacji. Ramy, szprosy, listwy i ościeżnice mają wiele krawędzi oraz połączeń, w których może zatrzymywać się wilgoć. Dlatego farbę należy nakładać starannie, cienkimi warstwami, zwracając uwagę na miejsca cięć, narożniki i styki elementów.
Na metalowych drzwiach, zawiasach, kratkach, osłonach lub detalach konstrukcyjnych konieczne może być zastosowanie podkładu antykorozyjnego. Emalia nawierzchniowa odpowiada za kolor i odporność użytkową, ale przy surowym lub skorodowanym metalu trwałość systemu zależy od właściwie przygotowanej warstwy podkładowej.
Przy renowacji stolarki najważniejsze jest przygotowanie podłoża. Stare powłoki trzeba sprawdzić pod kątem przyczepności. Fragmenty łuszczące się, spękane lub odspojone należy usunąć, a powierzchnię zmatowić papierem ściernym. Po szlifowaniu konieczne jest dokładne odpylanie i odtłuszczenie.
Do prac przy drzwiach i oknach przydadzą się materiały ścierne, szpachle do drewna, odtłuszczacze, taśmy malarskie, pędzle do detali oraz wałki do emalii. Przy stolarce szczególnie ważne są pędzle dobrej jakości, ponieważ ułatwiają równą aplikację na frezach, krawędziach i profilach.
Przy drewnie surowym lub miejscowo odsłoniętym po szlifowaniu warto rozważyć odpowiedni podkład. Przy metalu potrzebny może być grunt antykorozyjny. W przypadku emalii rozpuszczalnikowych należy uwzględnić także właściwy rozcieńczalnik — zarówno do ewentualnej regulacji lepkości, jeśli dopuszcza to producent, jak i do czyszczenia narzędzi.
W pracach przy oknach i drzwiach znaczenie ma również organizacja malowania. Elementy zewnętrzne najlepiej malować w stabilnych warunkach: bez deszczu, silnego słońca, rosy i niskiej temperatury. Zbyt szybkie przesychanie, wilgoć na podłożu albo malowanie nagrzanej powierzchni mogą pogorszyć rozlewność i przyczepność powłoki.
Do drewnianych drzwi zewnętrznych dobrze sprawdzają się emalie alkidowe, takie jak Dekoral Emakol lub Emakol Strong. Tworzą gładką, odporną i zmywalną powłokę, która zabezpiecza drewno przed wilgocią oraz typowym zużyciem eksploatacyjnym.
Tak, emalie alkidowe można stosować na drewniane ramy okienne, ościeżnice, okiennice i elementy stolarki. Powierzchnię trzeba jednak starannie zmatowić, odpylić i oczyścić, a farbę nakładać cienkimi warstwami.
Może być stosowana na metal, jeśli podłoże jest odpowiednio przygotowane. Przy surowej stali lub powierzchni narażonej na korozję warto zastosować podkład antykorozyjny, a dopiero potem emalię nawierzchniową.
Nie jest przeznaczona do malowania stolarki zewnętrznej. Produkty z serii Cieszynka można wykorzystać przy wewnętrznych glifach, wnękach okiennych i fragmentach ścian wokół drzwi lub okien, jeśli są to powierzchnie tynkowane, gipsowe albo mineralne.
Nie zawsze. Jeśli stara powłoka dobrze trzyma się podłoża, wystarczy ją zmatowić, odpylić i odtłuścić. Warstwy łuszczące się, spękane lub odspojone trzeba usunąć, ponieważ nowa farba nie poprawi przyczepności słabej powłoki znajdującej się pod spodem.
Najczęściej lepiej sprawdzają się dwie cienkie warstwy niż jedna gruba. Cienka warstwa lepiej się rozlewa, równiej schnie i zmniejsza ryzyko zacieków, szczególnie na pionowych powierzchniach drzwi i profilach okiennych.
Białe emalie alkidowe mogą z czasem delikatnie ocieplać odcień, szczególnie w miejscach słabiej doświetlonych. Przy stolarkach zewnętrznych dostęp światła zwykle ogranicza ten efekt, ale warto brać go pod uwagę przy wyborze technologii i koloru.
Najlepiej pracować w suchy, stabilny dzień, bez deszczu, silnego słońca i rosy. Podłoże powinno być suche, czyste i nieprzegrzane. Warunki aplikacji mają duży wpływ na rozlewność, czas schnięcia i trwałość powłoki.
